Eind november reisde ik langzaam naar het noorden, naar het #Noordpoolgebied, voor weer een winter als gids bij Harriniva Hotels & Safaris in Muonio, Finland. Omdat het een beetje een last-minute beslissing was, had ik niet zoveel tijd om de hele weg te liften, zoals ik al meerdere keren eerder heb gedaan. Vliegen was geen optie, omdat dat rampzalige gevolgen heeft voor het milieu en omdat deze route over land (en over zee) goed te doen is. Deze keer koos ik voor de route helemaal door Zweden, grotendeels per trein, in plaats van de Oostzee over te steken van Stockholm naar Turku en vervolgens via Finland verder naar het noorden te reizen. Ik hoop deze epische tocht van bijna 3000 km in minder dan 48 uur af te leggen.
De reis bestond uit drie grote delen. Op de eerste dag reisde ik vanuit Maastricht (NL) via Duitsland en Denemarken naar Stockholm met zes treinen (normaal gesproken vijf). De ochtend erna werd ik wakker met uitzicht op een besneeuwd landschap door het raam van mijn coupé in de nachttrein naar Luleå, die ik gisteren om 22.00 uur in Stockholm had genomen na een ontmoeting met een Ting-zus. Later die dag volgde een busrit naar de Zweeds-Finse grens en daarna 260 km naar Muonio door te #liften… in het donker en in de kou (-15 of kouder). Dat laatste leek een beetje lastig, maar met mijn ervaring met liften in de Noordse winter had ik er alle vertrouwen in dat het wel zou lukken, en dat was ook zo. Na 46 uur reizen kwam ik aan op mijn bestemming.
Ondanks de wat wilde elementen van deze reis (ik heb midden in de nacht even op een parkeerplaats geslapen tijdens een wachttijd van drie uur), verliep de treinreis vrij soepel, was het niet saai en zat ik erg comfortabel. De nachttrein was een geweldige ervaring en zou een rol kunnen en moeten spelen bij het duurzamer maken van reizen op het continent. Wat we nodig hebben, zijn investeringen in infrastructuur, lagere ticketprijzen en een passende belasting op goedkope vliegtickets voor korte afstanden. En wat vooral nodig is, is politieke wil, die volgens mij ontbreekt bij de meeste traditionele politici, die volledig in de greep zijn van de lobby van de olie- en luchtvaartindustrie. Back on Track Belgium vzw-asbl verricht uitstekend lobbywerk om het nachttreinnetwerk in Europa, zoals dat vroeger bestond, te herstellen. Ze verdienen alle steun en wij kunnen ervoor kiezen om lokaal en langzaam te reizen, maar wel met het juiste vervoermiddel. Te voet, met de fiets of zelfs op rolschaatsen of ski’s is geweldig, en de trein, bus en carpoolen zijn avontuurlijke alternatieven.
Wist je dat https://www.thetrainline.com/ een geweldige website is om gecombineerde tickets voor West-, Zuid- en Noord-Europa te zoeken en te kopen…
Na 10 dagen in Lapland, en vanwege mijn late beslissing en aankomst, moest ik hier in #Muonio meteen het seizoen in duiken. Ik begeleid groepen Franse gezinnen tijdens hun kerstprogramma’s. De routine is terug, dus er is meer ruimte voor een persoonlijk tintje aan het programma. De magie en schoonheid van Lapland zijn er nog steeds. Een paar nachten met wat lichte noorderlichten en één dag met wat sterkere. Ik wacht echter nog steeds op de grote show.
In december begint de Kaamos, zoals ze de poolnacht hier noemen. De zon blijft onder tot begin januari. Vlak daarvoor, wanneer we nog een klein, kort glimpje van de zon opvangen, voelen we die niet echt. Het is zeker de koudste start van de winter die ik hier in drie jaar heb meegemaakt… 😱🥳
Na een week of zo van bewolkt weer was zondag 16 december weer een stralende dag, en wat een geweldig toeval dat ik die dag was uitgenodigd door een collega van de #huskyboerderij die ik twee keer per week met mijn groepen bezoek. Zij moet haar eigen honden drie keer per week uitlaten. Aangezien ik sinds kort uitleg geef over hoe je een slee bestuurt (onder haar toezicht), was het hoog tijd dat ik zelf ook eens een ritje ging maken.
’s Ochtends was de lucht helder, dus tijdens de busrit keek ik er al naar uit om een paar uur buiten door te brengen in de magische, mystieke schoonheid van #Lapland: de prachtige lichten en de natuur in de winter.
Nadat ik had geholpen met het aandoen van de harnassen bij de honden en het opstellen van de span, waren we klaar om te vertrekken. Vijf gemotiveerde honden en een slee zonder extra gewicht van een passagier of bagage naast mij – dat beloofde een vliegende start. De eerste paar bochten waren een beetje spannend en wat wankel. Over de meren die bedekt waren met een dunne mist, door de bossen – wat een prachtige tocht was het onder de schitterende kleuren van de poolnacht of Kaamos, zoals ze het hier in Finland noemen. Meer van dit, alsjeblieft! Kiitos!
De volle maan en de #zonnewende zijn voorbij, de dagen worden weer langer. De kou is terug in #Lapland; -25 °C en het wordt nog kouder. Dat is de prijs voor de open lucht en de prachtig gekleurde schemering van de poolnacht. Met de juiste uitrusting valt dat wel mee; voor mij betekent dat weer contactlenzen, zodat ik mijn gezicht kan bedekken en mijn neus niet zo snel bevriest.
